सावंतवाडी : स्वप्न पाहणे सोपे असते; मात्र त्या स्वप्नासाठी अपयशाच्या अंधारातून पुन्हा पुन्हा उठून उभे राहणे आणि अखेर ध्येयाच्या शिखरावर तिरंगा अभिमानाने फडकवणे, हे प्रत्येकाला जमत नाही. जिद्द, चिकाटी, आत्मविश्वास आणि अथक परिश्रमांच्या जोरावर तब्बल तेरा अपयशांवर मात करत चौदाव्या प्रयत्नात यशाची सुवर्णरेषा ओढणाऱ्या कुमार अनिकेत निलेश वाडकर यांनी भारतीय सैन्यात लेफ्टनंटपदाला गवसणी घातली आहे.
मूळचे सावंतवाडी येथील रहिवासी असलेले आणि कोंकण रेल्वेत कार्यरत असल्याने सध्या रत्नागिरी येथे वास्तव्यास असलेले निलेश वाडकर व स्नेहा वाडकर यांचे सुपुत्र अनिकेत यांच्या या दैदिप्यमान यशामुळे वाडकर कुटुंबीयांसह सावंतवाडी आणि रत्नागिरी परिसरात आनंदाचे वातावरण निर्माण झाले आहे.
लहानपणी पाहिलेले स्वप्न… अखेर गणवेशात साकारले!
लहानपणापासूनच अनिकेतच्या मनात भारतीय सैन्यात अधिकारी होऊन देशसेवा करण्याचे स्वप्न होते. सैनिकी गणवेश, शिस्त, साहस आणि मातृभूमीच्या सेवेत स्वतःला झोकून देण्याची भावना यांचे त्याला विशेष आकर्षण होते. शालेय जीवनात NCC मध्ये प्रवेश घेतल्यानंतर हे स्वप्न अधिक दृढ झाले. त्याच वेळी मनाशी एकच ध्येय पक्के झाले. – ‘एक दिवस भारतीय लष्कराचा अधिकारी व्हायचे!’
पदवीचे शिक्षण सुरू असतानाच त्याने या ध्येयाच्या दिशेने तयारी सुरू केली. मात्र ध्येयाचा मार्ग तितका सोपा नव्हता. पुढील जवळपास पाच वर्षांचा काळ त्याच्या संयमाची, क्षमतेची आणि मानसिक ताकदीची खरी कसोटी ठरला.
तेरा वेळा अपयश… पण जिद्दीची मशाल विझली नाही!
लेखी परीक्षांमध्ये अपयश आले. SSB मध्येही अपयशाचा सामना करावा लागला. दोन वेळा SSB यशस्वीरीत्या पार करूनही अंतिम मेरिटमध्ये स्थान मिळाले नाही. एक-दोन नव्हे, तर तब्बल तेरा प्रयत्न अपेक्षित यश न मिळवता संपले.
मात्र प्रत्येक अपयशानंतर अनिकेतने स्वतःला सावरले. निराशेच्या राखेतून पुन्हा जिद्दीची ठिणगी पेटवली आणि नव्या उमेदीने तयारीला सुरुवात केली.
‘अपयश म्हणजे पराभव नव्हे; तर पुन्हा अधिक ताकदीने उभे राहण्याची संधी!’ हा विचार मनाशी बाळगत त्याने प्रयत्नांची मालिका अखंड सुरू ठेवली.
चौदावा प्रयत्न ठरला ‘विजयाचा क्षण’!
अखेर तो दिवस उजाडला. चौदाव्या प्रयत्नात मुलाखत, वैद्यकीय चाचणी आणि अंतिम मेरिटचे सर्व टप्पे त्याने यशस्वीपणे पार केले. अंतिम यादीत स्वतःचे नाव असल्याची बातमी समजताच अनिकेतसह त्याच्या कुटुंबीयांच्या आनंदाला पारावार उरला नाही.
त्या एका यशामागे होते तेरा अपयशी प्रयत्न, पाच वर्षांचा अथक संघर्ष, असंख्य तासांचा अभ्यास, जागून काढलेल्या रात्री आणि प्रत्येक अपयशानंतर पुन्हा उभे राहण्याची अदम्य इच्छाशक्ती!
‘जिद्द असेल तर नशिबालाही एक दिवस आपल्या बाजूने यावेच लागते,’ हे अनिकेतच्या प्रवासाने अक्षरशः सिद्ध करून दाखवले.
गया येथील खडतर प्रशिक्षणातून घडला ‘योद्धा’
यानंतर सप्टेंबर २०२५ मध्ये Officers Training Academy, Gaya येथे त्याच्या नव्या प्रवासाला सुरुवात झाली. कठोर शिस्त, खडतर शारीरिक प्रशिक्षण, मानसिक कसोटी आणि सैनिकी जीवनशैलीचा कठोर सराव—प्रशिक्षणाचा प्रत्येक दिवस त्याला अधिक सक्षम, अधिक कणखर आणि अधिक जबाबदार अधिकारी बनवत गेला.
आणि अखेर ५ सप्टेंबर २०२६ रोजी Passing Out Parade च्या अभिमानास्पद क्षणी अनिकेतने लहानपणी पाहिलेले स्वप्न प्रत्यक्षात उतरवले.
भारतीय लष्कराच्या Corps of Engineers मध्ये अधिकारी म्हणून त्याची नियुक्ती झाली असून, देशसेवेच्या अत्यंत अभिमानास्पद आणि जबाबदारीच्या पर्वाला त्याने सुरुवात केली आहे.
खांद्यावरचे ‘स्टार’ केवळ पदाचे नाहीत; ते जबाबदारीचे प्रतीक!
भारतीय सैन्याचा गणवेश अंगावर चढवण्याचा क्षण प्रत्येकासाठी अभिमानाचा असतो; मात्र त्या गणवेशाची प्रतिष्ठा आयुष्यभर जपणे ही त्याहून मोठी जबाबदारी असते.
अनिकेतच्या प्रवासातून एक गोष्ट ठळकपणे अधोरेखित होते—
स्वप्न मोठे असेल तर अडथळे मोठे नसतात, जिद्द मोठी असेल तर अपयश अंतिम नसते आणि प्रयत्न प्रामाणिक असतील तर यशाला अखेर शरण यावेच लागते.
आपल्या प्रवासाचे मनोगत व्यक्त करताना अनिकेतने स्वातंत्र्यवीर विनायक दामोदर सावरकरांच्या विचारांचा उल्लेख केला –
“देहातून दिव्यत्वाकडे जाताना वाटेत आपले राष्ट्र भेटते आणि त्या राष्ट्राचे ऋण आपण सदैव मानत राहतो.”
कदाचित अनिकेतचा प्रवास एका सैनिकी गणवेशाच्या स्वप्नापासून सुरू झाला असेल; परंतु आज त्या गणवेशासोबत त्याच्या खांद्यावर कर्तव्याची जबाबदारी, मनात देशसेवेची भावना आणि डोळ्यांसमोर राष्ट्राच्या उज्ज्वल भवितव्याचे ध्येय आहे.
स्वप्न पाहणारे अनेक पण त्यासाठी शेवटपर्यंत झगडणारेच इतिहास घडवतात!
आई-वडिलांसाठी आपल्या मुलाचे यश म्हणजे आयुष्यातील सर्वांत मोठा आनंद. अनिकेतच्या या यशामागे त्याच्या आई-वडिलांचा विश्वास, कुटुंबीयांचे पाठबळ, शिक्षकांचे मार्गदर्शन आणि मित्रपरिवाराची साथही तितकीच महत्त्वाची आहे.
तेरा अपयशांनी ज्याची परीक्षा घेतली, चौदाव्या प्रयत्नाने त्यालाच विजयाचा मुकुट घातला!
अनिकेत वाडकर यांच्या या दैदिप्यमान यशाबद्दल कुटुंबीय, शिक्षक, मित्रपरिवार, नातेवाईक तसेच रत्नागिरी आणि सावंतवाडी परिसरातील नागरिकांकडून अभिनंदनाचा वर्षाव होत आहे. त्यांच्या या यशामुळे कोकणच्या मातीतून आणखी एक तरुण देशसेवेच्या सर्वोच्च ध्येयाकडे वाटचाल करत असल्याचा अभिमान व्यक्त होत आहे.
गणवेश मिळवण्याचे स्वप्न पूर्ण झाले आहे; आता त्या गणवेशाचा सन्मान राखत मातृभूमीची सेवा करण्याची खरी यात्रा सुरू झाली आहे!
